i gotta feeling

Sapanca benim için çok özel bir yer oldu..Haydarpaşadan her trene bindiğimde kulaklıklarımı takıp kondüktörün gelmesini ve biletimi kontrol etmesini bekler,sonra da bir güzel uyurum..En ufak bir sesten,fısıltıdan uyanan ben trende bilimum satıcıların bağrışlarından ve en hiperaktif çocukların oyunlarından olsun uyanmam...

Gözlerimi ilk açtığım yer Sapancadır..Bütün güzelliğiyle karşımdadır..Çok özel olması da bundandır.Orada gün batıyordur,kimbilir birileri sahilde yürüyor ya da balık tutuyordur.O tahta evlerin içinde hangi sıcak aşklar yaşanıyor ve hangi lezzetli yemekler yapılıyordur..Hep bunları düşünürüm.Ama gitmek zorundayımdır..Bu anlar sadece bir iki dakika sürer..O bir iki dakikada ben cama yapışmış çoktan hayallere dalmışımdır.
Kendime oradan her geçişimde söz veriyorum..Bir kere de olsa bu durakta ineceğim ve bir sonraki trendeki benim gibi hayalperest insanlar gün batımına bakıp bu sefer benim yaşadıklarımı düşleyecek.
Tıpkı:orda bir köy var uzakta o köy bizim köyümüzdür...Gitmesek de ...Kalmasak da.. gibi.